คำอุทานเสริมบท

            คำอุทานเสริมบท มักใช้โดยไม่ได้คำนึงถึงความหมาย แต่เพื่อเพิ่มน้ำหนักแก่คำที่ถูกเสริม เมื่อผู้กล่าวเกิดความรู้สึกอย่างใดอย่างหนึ่ง
ตัวอย่าง
            รู้สึกโล่งใจ – เออ หมดเรื่องหมดราวไป เสียที            รู้สึก หมั่นไส้ – แหม เขาซื้อผ้ามาบานเบอะเลย
            รู้สึกรำคาญ – เขามัวแต่โอเอ้วิหารราย                      รู้สึกรังเกียจ – ไปอาบน้ำอาบท่าเสียทีเถอะ
            คำอุทานเสริมบทบางคำมีความหมายไม่แจ่มชัด บางคำไม่มีความหมายเลย
ตัวอย่าง
            หล่อนเป็นลูกเต้าของ ใคร                                       ไปดูหนังสือหนังหาเสียบ้าง
            นายแกว่นนั่งขบเขี้ยวเคี้ยวฟันอยู่ตลอดเวลา                พอเขาได้ดิบได้ดีก็เลยลืมเรา
            ยามจนเพื่อนฝูงก็ ไม่เหลียว แล                                วัดวาเดี๋ยวนี้ช่างเต็มไปด้วยร้านรวง
            คำที่ไม่ใช่คำไทย เราก็ให้มีอุทานเสริมบทได้
ตัวอย่าง
            ฉันไม่ค่อยเข้าใจเรื่องศัพท์เทคนกเทคนิค                     เด็กๆ เขาชอบดูวิดีองวิดีโออะไรก็ไม่รู้